HANGİ SPOR DALI EN YÜKSEK ENERJİ TÜKETİMİNE SAHİP?

Tour de France’ın dünyadaki en zor spor etkinliği olduğu sık sık söylenir. Popüler kültür ile birlikte Ironman’in de bu müsabakada fazlaca ismi anılır oldu.  Peki, Tour de France’da yarışan sporcuların 3 hafta boyunca, günde ortalama 6,000 kalori yaktığını göz önünde bulundurursak (5) başka bir branşın daha zorlayıcı olması mümkün mü? Mesela Ironman’in? Ya da bu ikisine kafa tutacak başka bir branş daha var mı?

İnsanoğlunun limitlerini kırma inadı devam ettikçe, neredeyse her yıl yeni bir etkinlikle karşılaşıyoruz. Şu an literatürde yer alan spor branşları arasında en yüksek enerji tüketimine ihtiyaç duyan sporları bir araya getirerek “en”i bulmaya çalıştık.

İncelenen raporlar arasında bazı bireysel deneyler olduğu gibi, ortalamasını alarak daha doğru verilere sahip olacağımız çoklu katılım sağlanan deneyler de vardı. Mesela;

Günde ortalama 100 km koşarak 1,000 km tamamlayan bir mesafe koşucusu günlük olarak ortalama 6,000 kalori tüketmiş.(1)

Başka bir raporda ise 2 elit bisikletçi ile karşılaştık. 10 gün boyunca, günde 330 km çeviren atletler günde 7,000 kalori harcamışlar. (2)

Race Across America (RAAM) yarışına katılan elit bisiklet takımı ise günde ortalama 6,500 kalori harcayarak 4,900 kilometreyi 6 günde tamamlamışlar. (3)

Benzer değerler, kayaklı koşu yapan atletlerde de gözlenlenmiş. (6,000 kalori/gün) (6)

1980 ve 90’larda gerçekleştirdiği araştırmaları sırasında bir kutup kaşifine dönüşen Dr. Mike Stroud; çalışmaları sırasında Güney Kutbu’ndaki “Footsteps of Scott Expedition” olarak bilinen rotada ilerleyerek günde 6,000 kalori tüketti. Daha sonra Sör Ranulph Fiennes ile Antartika’yı yürüyerek geçtiklerinde enerji tüketimleri günde 7,000 kalori seviyesindeydi. Bu geçiş sırasında platoya tırmandıkları 10 günlük süreç içerisinde ise enerji tüketimleri günlük ortalama 11,000’e kadar yükseldi.

Peki ya yeni araştırmalar ne diyor?

Dr. Brent Ruby ve ekibi tarafından gerçekleştirilen 2 güncel çalışma ile (4) Ironman Hawaii (3,8 km yüzme, 180 km bisiklet, 42,2 km koşu) ve Western States 100 (160 km ultramaraton) yarışlarını kıyaslama şansımız doğdu.

Ironman katılımcılarının ortalama 9,040 kcal (artı eksi 1,390 kcal) tükettikleri gözlemdi. Western States’te ise katılımcıların ortalama bitiriş süresi 24 saatin üzerinde olsa da (26.8), ortalama harcama şaşırtacak cinsten; 16,310 kcal (artı eksi 2,960 kcal).

Araştırmaların da gözler önüne serdiği gibi, yüksek enerji tüketimine sebep olan branşlar genellikle düşük yoğunlukta yapılan ve günlük dinlenmeden hatta uykudan feragat edilen dayanıklılık sporları.

En yüksek enerji tükettiren branşı seçmek elimizdeki veriler ile çok da zor değil. Peki en zor spor hangisi? Günde sadece 4-6 saat aktivite ile bu listeye girmeyi başaran Tour de France mı, Antartika’yı uçtan uca yürürken soğukla boğuşmak mı, yoksa uykusuz şekilde dağlarda 160 kilometre koşmak mı?

 

Kaynaklar:

1. Eden B, Abernethy P. Nutritional intake during an ultraendurance running race. International J Sports Nutr 4: 166–174, 1994.

2. Gabel K, Aldous A, Edgington C. Dietary intake of two elite male cyclists during 10-day, 2,050-mile ride. Int J Sports Nutr 5: 56–61, 1995.

3. Hulton A, Lahart I, Williams K, Godfrey R, Charlesworth S, Wilson M, Pedlar C, Whyte G. Energy expenditure in the race across america (RAAM). Int J Sports Med 31: 463–467, 2010.

4. Ruby BC, Cuddy JS, Hailes WS, Dumke CL, Slivka DR, Shriver TC, Schoeller DA Extreme endurance and the metabolic range of sustained activity is uniquely available for every human not just the elite few. Comparative Exercise Physiology, 11(1): 1-7, 2015.

5. Saris WH, van Erp-Baart MA, Brouns F, Westerterp KR, ten Hoor F. Study on food intake and energy expenditure during extreme sustained exercise: the Tour de France. Int J Sports Med;10 Suppl 1:S26-31, 1989

6. Sjodin A, Andersson A, Hogberg J, Westerterp KR. Energy balance in cross-country skiers: a study using doubly labeled water. Med Sci Sports Exercise 26: 720–724, 1994.

7. Stroud M, Coward W, Sawyer M. Measurements of energy expenditure using iso- tope-labelled water (2H218O) during an Arctic expedition. Eur J Appl Physiol 67: 375– 379, 1993


BU YAZI DAHA ÖNCE MYSPORTSCIENCE’TA YAYINLANMIŞTIR. ULTRADERGİ TARAFINDAN TÜRKÇEYE ÇEVRİLMİŞ VE DÜZENLENMİŞTİR.